klaustropolis
_______________________________


zawsze przeczuwałeś że nie można się tu wzbić
z pychą w genach - miasto zapada w kotlinę

w momencie gdy już wiesz że nie ma
ani jednej szansy na rozsupłanie więzi
kruk podrywa kurz uderzeniem skrzydła
i opada z drugiej strony patio

idziesz wzdłuż murów - długim wybiegiem dla zjaw

(Krys Mys)

___________________________________________________________

czasem dzwonisz w nieważnej sprawie i to jest prawdziwy test.

___________________________________________________________

"dialog z Tobą musi przypominać z konieczności dialog żaby z Linneuszem. wiedz, proszę, że żaba jest Ci wdzięczna, żeś chciał wyjaśnić jej niejasną anatomię, fizjologię i kumkanie"


Z.H. z listów do S. B., "ZL" 4/1999, s. 149

___________________________________________________________


Zachodzi słońce nad rynkiem i w liściach pokrzyw odbija się
niedoskonałość miasteczka. Gwiżdżą czajniki w domach,
jakby wiele pociągów jednocześnie wyruszało w podróż.
Płoną ogniska na łąkach i ich długie westchnienia
wędrują nad drzewami jak zagubione latawce.
Z kościoła wracają niepewnym krokiem ostatni pielgrzymi.
Telewizory budzą się ze snu i od razu wiedzą wszystko,
jak demony Aleksandrii o smagłych twarzach paserów.
Spadają noże na chleb, na wędlinę, na drewno, na ofiarę.
Ciemnieje niebo, w którym dawniej kryli się aniołowie
a teraz tylko sierżant policji i jego śp. motocykl.
Pada deszcz i jeszcze bardziej ciemnieje bruk.
Pomiędzy kamieniami otwierają się małe otchłanie.

(Adam Zagajewski, Stary Sącz wieczorem [w: ] Anteny, Kraków 2005)